Δίπλα στον Γαλλικό ποταμό, στην περιοχή της Ιωνίας Θεσσαλονίκης, βρίσκεται η Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου, γνωστή στους πιστούς ως Μονή της Παναγίας Γοργοεπηκόου. Η ιστορία της συνδέει τη γη του Δήμου Δέλτα με μια εικόνα που έφτασε από το Άγιον Όρος και με την προσπάθεια να παραμείνει ζωντανός ένας τόπος προσευχής.
Η αρχή έγινε στα χρόνια της γερμανικής Κατοχής. Ο Κωνσταντίνος Παρακατσελάκης έκτισε ένα μικρό ναΐδριο και ένα κελί στη θέση «Σαμλή», κοντά στον σημερινό χώρο της Σιδενόρ. Αργότερα εκάρη μοναχός με το όνομα Ιάκωβος και το 1983 παραχώρησε το μονίδριο στην Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Η ίδρυση της Μονής αναγνωρίστηκε επίσημα με Προεδρικό Διάταγμα στις 23 Μαρτίου του ίδιου έτους.
Το σημαντικότερο κειμήλιο της Μονής είναι η εικόνα της Παναγίας Γοργοεπηκόου. Ιστορήθηκε το 1913 στη ρωσική Μονή Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος και μεταφέρθηκε στην Ιωνία από τον μοναχό Ιάκωβο το 1950. Μετά τον θάνατό του, το 1985, η εικόνα εκλάπη. Όταν βρέθηκε, μεταφέρθηκε για φύλαξη στη Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στον Χορτιάτη, ώσπου να αποκατασταθεί το μοναστήρι της Ιωνίας. Σήμερα βρίσκεται ξανά στη Μονή.
Η αναστήλωση του καθολικού άρχισε τον Μάρτιο του 2008. Το παλιό μικρό κτίσμα επεκτάθηκε, δημιουργήθηκαν αρχονταρίκι και βοηθητικοί χώροι, ενώ τον Φεβρουάριο του 2009 ολοκληρώθηκε και το κελί. Η Μονή απέκτησε έτσι ξανά τους χώρους που χρειάζονταν για τη μοναστική ζωή και την υποδοχή των προσκυνητών.
Η Μονή πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, στο Γενέσιο της Θεοτόκου, την 1η Οκτωβρίου, ημέρα τιμής της Παναγίας Γοργοεπηκόου, και την Παρασκευή της Διακαινησίμου, στη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Σύμφωνα με την Ιερά Μητρόπολη, κάθε Κυριακή μετά τον Εσπερινό τελείται Παράκληση στην Παναγία.
Στο τοπίο της δυτικής Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στον ποταμό και τη βιομηχανική ζώνη, η Μονή αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημείο της τοπικής ιστορίας. Η πορεία της από το μικρό ναΐδριο της Κατοχής έως τη σημερινή λειτουργία της αποτυπώνει τη συνέχεια ενός προσκυνήματος που παραμένει δεμένο με την Ιωνία και τους ανθρώπους της.
